Wydawca treści Wydawca treści

Geocaching

Marzyliście w dzieciństwie o poszukiwaniu skarbów, niczym bohaterowie powieści Roberta L. Stevensona czy filmów o dzielnym Indianie Jonesie? Jeśli dodatkowo uważacie, że poszukiwanie może być ciekawsze niż sam skarb, to geocaching jest czymś dla was.

Geocaching powstał dokładnie 4 maja 2000 r. Amerykanin Dave Ulmer ukrył tego dnia w lesie wiadro wypełnione różnymi przedmiotami. Jego współrzędne podał na grupie dyskusyjnej użytkowników nawigacji satelitarnej GPS. Ci przez kolejne dni, z wykorzystaniem swoich odbiorników GPS, poszukiwali wiadra i dzielili się swoimi wrażeniami na grupie. Wkrótce w podobny sposób różne pojemniki zaczęli ukrywać inni entuzjaści technologii satelitarnego namierzania obiektów. Niedługo też po raz pierwszy użyto nazwy geocaching.

Wszystko to było możliwe dzięki odkodowaniu, wcześniej zakłócanego przez wojskowych, sygnału wysyłanego przez satelity do odbiorników GPS. System nawigacji satelitarnej GPS został bowiem stworzony przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych. Nic zatem dziwnego, że początkowo miał służyć wyłącznie celom militarnym. Jednak po pomyłkowym zestrzeleniu w 1983 r. nad terytorium b. ZSRR koreańskiego samolotu pasażerskiego uznano, że GPS powinien zostać udostępniony także cywilom. Aż do 2000 r. dla zwykłych użytkowników pozostawał jednak właściwie bezużyteczny, bowiem tzw. degradacja sygnału, zapobiegliwie wprowadzona przez wojsko, ograniczała dokładność określania pozycji do 100 metrów. Po decyzji Billa Clintona o wyłączeniu zakłócania, dokładność systemu wzrosła do 4-12 metrów. Rozpoczęła się nowa era nie tylko dla turystów i podróżników, ale też w wielu innych dziedzinach życia. Szacuje się, że dziś już 6-7 proc. europejskiego PKB (produktu krajowego brutto) zależy od zastosowań nawigacji satelitarnej.

Na tropie przygody

Na czym dziś polega geocaching? Od czasów Dave'a Ulmera główna idea nie zmieniła się. To gra terenowa polegająca na poszukiwaniu, przede wszystkim z użyciem GPS, „skarbów" ukrytych przez jej innych uczestników. „Skarbami" są skrzynki - wodoszczelne pojemniki, zawierające drobne przedmioty oraz dziennik.

Jak zacząć zabawę w geocaching? Na początek musimy wybrać skrzynkę, której będziemy poszukiwać. Bazy skrzynek znajdziemy w serwisach internetowych, takich jak opencaching.pl czy geocaching.pl. Na początku warto wybrać skrzynkę tradycyjną (czyli taką, której położenie jest dokładnie określone) i o niezbyt wysokim poziomie zadań i trudności terenu (określane są one w pięciostopniowej skali). Jeśli wybierzemy skrzynkę, którą niedawno ktoś odnalazł, mamy większą szansę, że nie została jeszcze zniszczona. Warto więc sprawdzić w bazie ostatnie zapisy jej dotyczące. 

Przed wyruszeniem na wyprawę, poza zanotowaniem wszystkich szczegółów dotyczących skrzynki, dobrze jest przejrzeć mapę, żeby zapoznać się z terenem. Na wyprawę warto wziąć łopatkę i rękawice, przydać może się też zestaw naprawczy, na wypadek, gdyby skrzynka była uszkodzona (torebki foliowe, ołówek, nowy dziennik), a także jakiś przedmiot na wymianę. Najważniejszym wyposażeniem będzie oczywiście GPS. Możemy kupić oddzielne urządzenie lub - wykorzystując moduł GPS w swoim smartfonie - zainstalować aplikację, która pokazuje nasze położenie, a nierzadko jest także od razu zintegrowana z bazą ukrytych skrzynek. W wyborze odpowiedniej opcji pomogą nam forumowicze w jednym z poświęconych geocachingowi serwisów internetowych.

Las pełen niespodzianek

W internetowych bazach można znaleźć coraz więcej skrzynek ukrywanych w lasach, również przez samych leśników. Jest to bowiem jeszcze jeden sposób na przyciągnięcie turystów do lasów i pokazanie ich piękna. Chcąc znaleźć w bazie takie skrzynki, najlepiej w wyszukiwarce jako ich właściciela, podać "nadleśnictwo". Można też o nie zapytać w siedzibie nadleśnictwa. Każde takie pytanie będzie zachętą dla leśników, by przygotować na swoim terenie tego typu atrakcje dla turystów.
Kilkanaście skrzynek w najciekawszych miejscach swoich lasów ukryli np. leśnicy z Nadleśnictwa Katowice (RDLP Katowice). Opis każdej z nich przybliża przy okazji historię miejsca. Reakcje internautów są entuzjastyczne. Wysoko poprzeczkę zawiesili pracownicy Nadleśnictwa Lidzbark (RDLP Olsztyn). Ich skrytki w formie wyrzeźbionego ptaka zostały umieszczone w koronach drzew, 12-20 metrów nad ziemią. Zdobycie wszystkich, czyli przejście trasy "Tylko dla orłów", to nie lada wyzwanie.

Skrzynka z zagadką

Podczas zabawy w geocaching w lesie trzeba pamiętać o jednej, bardzo ważnej sprawie. Skrzynek nie można zakopywać! Rozkopywanie gruntu, a nawet rozgarnianie ściółki to niszczenie lasów. Jest to wykroczenie karane grzywną. Właśnie ze względu na ochronę lasów, niektóre serwisy internetowe nie pozwalają w swoich bazach na rejestrację skrzynek zakopanych w lesie.

Zgodnie ze zwyczajem, znalazca skrzynki powinien wpisać się w dzienniku, który zwykle jest w niej schowany. Można też wymienić znaleziony w skrzynce przedmiot lub dołożyć własny (zazwyczaj są to drobne zabawki, maskotki). W przypadku niektórych skrzynek celem samym w sobie jest przenoszenie ukrytych w nich przedmiotów z jednej lokalizacji do innej i śledzenie w serwisach internetowych tras, pokonywanych przez fanty. Po powrocie z każdej wyprawy powinniśmy opisać nasze poszukiwania z serwisie, w którym skrzynka była zarejestrowana, nawet jeśli nie udało jej się znaleźć.

Zabawę w poszukiwanie skrzynek można urozmaicać na różne sposoby. Żeby znaleźć skrzynkę multicache, trzeba pokonać etapy, a na każdym z nich otrzymuje się tylko część potrzebnych informacji. Z kolei skrzynka typu quiz wymaga rozwiązania zagadki: może to być  łamigłówka, puzzle do ułożenia lub obliczenia. Skrzynki oznaczane są także dodatkowymi parametrami, które określają czego możemy spodziewać się na miejscu. Z pewnością na brak wrażeń nie będziemy narzekać.


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

ZMARŁ ANDRZEJ MODRZEJEWSKI DYREKTOR RDLP W SZCZECINKU

ZMARŁ ANDRZEJ MODRZEJEWSKI DYREKTOR RDLP W SZCZECINKU

Andrzej Modrzejewski z Lasami Państwowymi związany był od blisko czterdziestu lat. Dwukrotnie zarządzał Regionalną Dyrekcją Lasów Państwowych w Szczecinku, był też nadleśniczym w Nadleśnictwie Leśny Dwór, Czarne i Okonek.
Urodził się 20.06.1952 r. w Warszawie. W stolicy ukończył SGGW. Stanowisko dyrektora po raz pierwszy piastował w latach 1992-2009, później ponownie od 2015 r.
Od 1980 był członkiem NSZZ Solidarność oraz przewodniczącym Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej przy dyrekcji regionalnej w Szczecinku. Działał w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa. Był społecznikiem.  
Andrzej Modrzejewski miał też na swoim koncie działalność polityczną. Był szefem powiatowych struktur Prawa i Sprawiedliwości. Z ramienia tej partii zasiadał w Radzie Powiatu Szczecineckiego oraz uzyskał mandat do Rady Miasta Szczecinka w kadencji 2010-2014.
W 2010 roku kandydował w wyborach burmistrza Szczecinka. W ostatnich wyborach samorządowych ubiegał się o mandat radnego Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego.
 Odszedł 4 listopada 2019 r.
Cześć jego pamięci!

 

 

 

ANDRZEJ MODRZEJEWSKI

  • ur. 20 czerwca 1952 roku w Warszawie;
  • w roku 1976 ukończył Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego – Akademię Rolniczą w Warszawie na Wydziale Leśnym;

 

  • praca zawodowa:

    - 30.01.1978 – 31.07.1983 – adiunkt ds. technicznych, nadleśniczy terenowy ds. gospodarki
       drewnem, nadleśniczy terenowy Obrębu Skarszów w Nadleśnictwie Leśny Dwór;

    - 01.08.1983 -  15.08.1992 - nadleśniczy terenowy Obrębu Rzeczenica w Nadleśnictwie Czarne
       Człuchowskie;

    - 16.08.1992 – 12.04.2010 - biuro RDLP Szczecinek – dwukrotnie powoływany na stanowisko
       dyrektora RDLP / z dniem 16.08.1992 roku i z dniem 20 listopada 1998 roku /;

    - 05.05.2010 – 12.02.2012 – zasiłek dla bezrobotnych;

    - 13.02.2012 – 14.05.2013 - starszy specjalista Służby Leśnej w Zespole Ochrony Lasu w
       Szczecinku;

     - 15.05.2013 – 24.11.2015 – nadleśniczy Nadleśnictwa Okonek;

     - 24.11.2015 – 4.11.2019 - biuro RDLP Szczecinek – dyrektor RDLP.
  

  • odznaczony:
    - brązową i srebrną odznaką LOK;
    - odznaką „Zasłużony dla województwa słupskiego”;
    - srebrną odznaką SITLiD;
    - srebrną odznaką NOT;
    - brązowym medalem „Za zasługi dla obronności kraju”;
    - złotym medalem „Za zasługi dla Pożarnictwa”;
    - Złotym Krzyżem Zasługi.